Küçük kopek yarisi nereden oynanir Hakkında Gerçekler Bilinen.

ilhan’in kolu daima kolumda. Siki sikiya tutuyor beni. Ayrıca tekaüt albayi usulca yana itmekte de bir sakinca gormeyerek topluluga son gorkemli tablosunu sunuyor. §arkici kadinin, §arkinin adini soyleyip de en gilgin alki§larin patlak verdigi an’di. Artik §arki mi alki§laniyor, bizim kolkola igeri giri§imiz mi, bilmiyorum.

Emekli miralay, parke pistin elden geldigince bo§altilmasini, nikah masasinin gevresinde geni§ bir agiklik birakilmasini sagliyor. Herkesi, batmak igin onden kendilerine ayrilmi§ masalarina ya da ayakta şık gorulmu§ yerlerine ki§aliyor. ilhan, annesinin koltuguna yakin, fakat piste ve nikah masasina henüz da yakin ozel, gigekli bir masaya Korgeneralle yakinlarini buyur ediyor.

Gul’un babasinin yaninda uzun sure kalamadim. Onu, kamu ormanlar ustune bana bilim vermeye zorluyormu§um duygusuna kapildim.

Mütekait albay, bir suredir tekrar gozumun onunde. Belki uzun bir suredir ben burdan uzakla§mayi, yeniden Tezel’in yaninda olmayi kurdugum igin, her ko§e bucakta biten Erturk’e takiliyor gozlerim. Dugunun duzeninden mesuliyetli girpinmalarina, ko§u§malarina âdeta yeni bir gorev eklemi§. Gozunu Tezel’e takmi§. Ya da bana oyle geliyor. Tezel’i yalniz yakalayabilmek igin bir firsat kolladigini saniyorum. Yildiz, azca once kayinvalideme uzun uzun Cincinatti’den gelen Ayten halasini, onlarin yeni ya§amina deggin bir §eyleri anlatirken, Tuncer de bana, alninda hepsi o arak gigsimasi: “Kursunuze yeniden donebildiniz mi hocam?” diyerek sorarken -namına ne yanit verdigimi bilmiyorum-, Erturk’un elinde, tepsilerde dola§tirilanlardan gok henüz yoğun renkli -herhalde çok cins- bir çamçak viskiyle Tezel’in yanina ko§tugunu üstelik gormu§tum.

Kimselere, kendime bile belli etmeden sinsi sinsi Ay§en’i gormeye gali§arak, bunun di§inda kendimi higbir §eye vermeyerek bir mabeyin oylesine igime tikilip kalmi§tim ki, §imdi Tezel’in husus§tıynet, agilmaya eğilimli tutumu ikimiz igin de bir saglik belirtisi üzere sevindiriyor beni. Tezel, hadi Kamer§en’i unuttur bana.

Leşker yonetime sahiplik koydugunda evli degildik, fakat kari kocaydik. O siralar babasinin bo§ olan bir dairesine bir iki e§evet ta§itti. Yalniz beni degil, iki arkada§imi daha ug ay sakladi orda. Remzi Tarakgi’nin mulkunu aramak kimsenin aklina gelemezdi.

Ona koridorda rastlayiverince, igimde patlayan guzelligi kendimden da gizlemeye gali§arak, i§te bir sefer henüz yanimdakilere kendimi begendirebilme gabasi. Ba§ka saat olsa, onun o ırak, dalgin arınmış§u kar§isinda yureklenip de yanina gidemezdim.

“Bak i§te, siteye git §u adami tanidim ben Omer. Yillar once abimlerde bir yemekte kar§ila§mi§tim. Adini bilmiyorum. O gidince imparator’in arkasindan nasil mevzu§tugunu du§unuyorum da...”

Kendine guvenen bir adamin dolgun kahkahasi. ilhan’in kahkahasi. Bu kahkaha butun dugun salonuna yayiliyor. Burada bocalamayan hiçbir ki§i var güya; imparator. Kendini tam reva, her §eyi de elinin altinda buluyor. Ne §a§iyorsun Omer? Tiers Etat iyimserdir. imparator elan da iyimser: Bu benim asi kizim Ay§en, bir zamanlar Hayrettin’in oglunu ne istememi§ oldugunu dahi unutacak.

Ali Mahir’yi tanimanizi isterdim. Onu taniyanlarin insanimiza guveni artar. Ali Usta’yi taniyan igin, halkini sevmek soyut bir §ey olmaktan gikar. Ona duydugum saygi ve guven, halkima duydugum guven ve saygiyla ozde§le§mi§tir.

O cumburt sesini duyar duymaz durdum. Yildiz’i nereye goturuyordum? Eve goturmeyi tasarlamami§tim. Aklimin ko§esinden gegmemi§ti. Ayrica, gegseydi bile goturemezdim. Onu bir kahveye, fakat bazi arkada§larimin yaninda girip gikabildigim pastanelere, birahanelere de goturemezdim. Arkada§larla aramizda soze dokulmemi§ guzel bir anla§ma vardi. Ben ogrenci birliginin en gali§soy uyesiydim. Arkada§larimin bir bolugu ise benim ve benim gibilerin, bir yerde bir boduç bira igmek kadar, sinemaya ölmek üzere, u§uyunce tığ, sirtimiza kendi ceketini koyvermek kadar gereksinimlerini kar§ilamakta gali§kandilar.

Telefonun yuzume kapandigini siteye git duydum. Yillardir kurulmu§ ve hig bo§anmami§ sinirlerimin freni patlami§ olmali. Dinleyeni olmayan telefonun igine haykiriyorum:

Gonul’e donup sevingle bakmi§ti yalnız, bu uzun surmemi§ti. Ba§ini gevirdi, baki§lari nikah masasinin bir ko§esine takilip kaldi. iki elini karninin ustunde birle§tirerek derin bir soluk alip verdi.

Ali Sanatkâr, Yildiz’dan cayamayacagimi daha o sıkıntısız§am anlami§ti. Bir yil, elele her yerde Yildiz’la omuz omuza olduk. Miting alanlarinda yanimdan hig ayrilmadi. Arkada§larimi benden gok sevdi. Evet§yalnız bigimlerini benden sonra benimsedi. Nikahlanmayi isteyen de ben oldum ustelik. Beni babasinin kar§isina goturen o olsa da. Kendisini bana seve seve verdigi halde, bir gun de evliligin yanindan gegirmemi§ti sozu. Benden kendisini sevmemi birlikte istememi§ti, diyebilirim. Beni sevmesine katlanmami, yanimda bulunmasina katlanmami; salt bunlari istedi saniyorum.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *